خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمر عزیز را به می ناب صرف کناین آب را به لاله سیراب صرف کن
۲
هر کس که زر دهد به زر اهل بصیرت استفصل شکوفه را به می ناب صرف کن
۳
سرجوش عمر را گذراندی به درد میدرد حیات را به می ناب صرف کن
۴
نتوان گرفت دامن دریا به سعی خویشاین مشت خاک در ره سیلاب صرف کن
صفحهٔ ۱ از ۲