خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش از وصال، ترک تمنای خام کنتا گل نیامده است علاج ز کام کن
۲
در همت از عقیق فرومایه کم مباشتن در خراش دل ده و تحصیل نام کن
۳
بردار اگر کشند ملامتگران ترابر خود به صبر، روضه دارالسلام کن
۴
چیزی اگر طلب کنی از خلق، می طلبدستی اگر دراز کنی پیش جام کن
صفحهٔ ۱ از ۳