خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عرض صفا به اهل هنر می کنی مکنپیش کلیم دست بدر می کنی مکن
۲
صدق عزیمت است دلیل ره طلبتو سست عزم، عزم دگر می کنی مکن
۳
قطع ره طلب به تأمل نمی شوددر پیش پای خویش نظر می کنی مکن
۴
چون سیل، بی ملاحظگی خضر این ره استاین راه را به قاعده سر می کنی مکن
صفحهٔ ۱ از ۴