خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن
۲
یعقوب ما ز چشم چو دستار خویشتنبی منت صبا شنود بوی پیرهن
۳
از فیض عام حسن بهار آن که آگه استاز سبزه و گیا شنود بوی پیرهن
۴
چون آفتاب سر ز گریبان برآوردهر ذره ای جدا شنود بوی پیرهن
صفحهٔ ۱ از ۳