خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افشان خال بر رخ آن دلربا ببیندر روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین
۲
با غیر التفات نماید به رغم مندر مدعی نظر کن و در مدعا ببین
۳
بیمار را چو پرسش بیمار رسم نیستگاهی به چشم خویشتن از چشم ما ببین
۴
تا کی توان به مردم بیگانه شد طرف؟گاهی به سهو هم طرف آشنا ببین
صفحهٔ ۱ از ۲