خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در انتهای کار خود از ابتدا ببینزان پیشتر که خاک شوی زیر پا ببین
۲
خودبین کجا، وصال حیات ابد کجا؟آیینه را به سنگ زن آب بقا ببین
۳
نتوان ز پشت آینه روی مراد دیدبرتاب روز ز عالم فانی، لقا ببین
۴
گردون دهان شیر ز خوی پلنگ توستبا کاینات صلح کن آنگه صفا ببین
صفحهٔ ۱ از ۴