خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن چشم مست و غمزه هشیار را ببیندر عین خواب، دولت بیدار را ببین
۲
صبح امید در دل شب گر ندیده ایدر زیر زلف چهره امید را ببین
۳
چشم از دهان خوش سخن یار برمدارگنجینه جواهر اسرار را ببین
۴
خودبینی از نظاره جانان حجاب توستچشم از خودی بپوش (و) رخ یار را ببین
صفحهٔ ۱ از ۴