خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما از صفای سینه بی کینه بر زمینمالیده ایم چهره آیینه بر زمین
۲
از راه خلق مطلب ما خار چیدن استگر می کشیم خرقه پشمینه بر زمین
۳
آن خودپرست اگر نه گرفتار خود شده استاز دست چون نمی نهد آیینه بر زمین؟
۴
می گشتمش چو کعبه به اخلاص گردسرمی یافتم اگر دل بی کینه بر زمین
صفحهٔ ۱ از ۲