خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان
۲
در آینه هر نقش کجی راست نمایدکین مهر شود در دل بی کینه مستان
۳
آیینه ز خاکستر اگر نور پذیرداز دردکشی صاف شود سینه مستان
۴
در گلشن وحدت گل رعنا نتوان یافتیکرنگ بود شنبه و آدینه مستان
صفحهٔ ۱ از ۳