خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن
۲
آن شان عسل را که در آفاق نگنجداز پرده زنبوری اندیشه طلب کن
۳
از جذبه آهن شرر از سنگ برآیددل سخت چو گردید دم از تیشه طلب کن
۴
با مرکب چوبین نتوان رفت به جاییبال و پری از برق درین بیشه طلب کن
صفحهٔ ۱ از ۲