خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رهن می ناب شد، جبه و دستار منرفت به باد فنا، خرمن پندار من
۲
مطرب قانون عشق پرده دری ساز کردشد کف دریای خون پرده اسرار من
۳
رشته عشق مجاز سر به حقیقت کشیدحلقه توحید شد حلقه زنار من
۴
مهر ادب چون سپند از لب اظهار جستاز صدف آمد برون گوهر شهوار من
صفحهٔ ۱ از ۵