خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پاک کن از لوح جهان زنگ منتا برهد عشق تو از ننگ من
۲
چند شود جامه بیرنگ دلچون پر طاوس ز نیرنگ من؟
۳
گرچه لبم نامه سربسته‌ای استنامه واکرده بود رنگ من
۴
گردش چشمت به فلاخن گذاشتعقل من و دانش و فرهنگ من
صفحهٔ ۱ از ۳