خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او
۲
عالم از حسن ازل یک چهره آراسته استدر بهشت افتاد هر چشمی که شد حیران در او
۳
از سپهر سفله تشریف تن آسانی مخواهپیرهن از چاه دارد یوسف کنعان در او
۴
گر به این عنوان کمان چرخ خواهد حلقه شدخنده سوفار گردد غنچه پیکان در او
صفحهٔ ۱ از ۳