خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق صیادی است گردون حلقه فتراک اوهر دو عالم در رکاب توسن چالاک او
۲
تا که را از خاک برگیرد، که را در خون کشدناوک مشکل پسند غمزه بی باک او
۳
کشته پیکان او را شستشو در کار نیستمی تراود چشمه کوثر ز شست پاک او
۴
کیست در روی زمین با او تواند دست کوفت؟کآسمان با این زبردستی بود در خاک او
صفحهٔ ۱ از ۲