خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهر آب زندگانی می شود در جام اونیست فرقی در میان بوسه و دشنام او
۲
قاصدان را لب ز پیغام زبانی می شودنامه سربسته از شیرینی پیغام او
۳
چون خط عنبرفشان، پیچ و خم تار نگاهمو به مو پیداست از رخساره گلفام او
۴
می کند از طوق قمری حلقه نام سرو رااز صنوبر قامتان هر جا برآید نام او
صفحهٔ ۱ از ۳