خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو
۲
آفت شهرت ندارد خلوت در انجمنبهر شهرت گوشه گیر از خلق چون عنقا مشو
۳
بر رخ هر کس که نگشاید ازو دل چون نسیمدر گلستان جهان چون غنچه گل وا مشو
۴
موج دریا را حجاب دیدن ساحل مکندر میان کار دنیا غافل از عقبی مشو
صفحهٔ ۱ از ۳