خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در برون رفتن ز بزم زندگی کاهل مشونیستی خضر از گرانجانان این محفل مشو
۲
تا توانی چون موج دریا را کشیدن در کنارچون خس و خاشاک محو جلوه ساحل مشو
۳
تا ز دوش رهروان باری توان برداشتناز گرانجانی غبار خاطر منزل مشو
۴
آسمان نقد ترا چندین گره آماده استزینهار ای پست فطرت خرج آب و گل مشو
صفحهٔ ۱ از ۴