خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل غافل از اسباب جهان دست بشواز ثبات قدم ریگ روان دست بشو
۲
همچو اوراق خزان پا به رکاب است حواساز وفاداری اوراق خزان دست بشو
۳
تا به آن کان ملاحت نمکی تازه کنیاول از مایده بی نمکان دست بشو
۴
دست اگر از خودی خود نتوانی شستنمشت آبی به کف آر از دگران دست بشو
صفحهٔ ۱ از ۳