خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکفتگی نشود سبز در چمن بی توبه اشک شمع زند غوطه انجمن بی تو
۲
عنان برق و نسیم خزان و سیل بهارنرفته اند ز دست آنچنان که من بی تو
۳
ز شبنم و چمن بود تازه رو چون گلشده است برگ خزان دیده ای چمن بی تو
۴
بگیر پرده ز رخسار لاله زار و ببینکه کاسه کاسه خون می خورد چمن بی تو
صفحهٔ ۱ از ۳