خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز جلوه های صنوبرقدان ز راه مرونگاهداری دل کن، پی نگاه مرو
۲
دل دو نیم نداری به گوشه ای بنشینبه لافگاه محبت به یک گواه مرو
۳
به تیغ بازی امواج برنمی آییحباب وار درین بحر با کلاه مرو
۴
چو غنچه دست و رخی تازه کن به شبنم اشکنشسته روی به دیوان صبحگاه مرو
صفحهٔ ۱ از ۳