خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نتوان در آب و آینه دیدن مثال توچون مد آه سایه ندارد نهال تو
۲
صید حرم نداشت ز تیغ تو جان دریغمن خون خویش را نکنم چون حلال تو
۳
از من نمانده عشق به‌جا غیر درد و داغآن به که نگذرم به دل بی‌ملال تو
۴
مور حریص دانه به منزل نمی‌بردزینسان که می‌برد دل عشاق خال تو
صفحهٔ ۱ از ۳