خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بس که سرکش است قد چون نهال تودر آب هم نگون ننماید مثال تو
۲
از حسن بی مثال کند ناز بر جهانآیینه دلی که پذیرد مثال تو
۳
هر چند بخت کوته و ایام نارساستنومید نیستم ز امید وصال تو
۴
چندان که دل فزون شکنی شوختر شویگویا که در شکستن دلهاست بال تو
صفحهٔ ۱ از ۳