خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه توشد سرمه گوشه گیر ز چشم سیاه تو
۲
ما امتحان دشنه الماس کرده ایماز یک سرست با مژه کینه خواه تو
۳
یادم ز جلوه های قد یار داده ایای کبک خوش خرام سر ما و راه تو
۴
در چشم شور حشر نمک کرد انتظاردر پرده تا به چند نشیند نگاه تو؟
صفحهٔ ۱ از ۲