خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از مزار اهل حق جز دولت عقبی مخواهزینهار از ترک دنیا کردگان دنیا مخواه
۲
آبرو چون جمع شد دریای گوهر می شودحفظ آب روی خود کن گوهر از دریا مخواه
۳
نیش منت را به زهر جانگزا پرورده اندصبر کن بر زخم خار و سوزن از عیسی مخواه
۴
صورت دیباست، باشد هر که دربند لباسهوش اگر داری شعور از صورت دیبا مخواه
صفحهٔ ۱ از ۲