خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواهاختیار از گوی عاجز در خم چوگان مخواه
۲
از جهان بی وفا با تلخرویی صلح کننقش یوسف بر درو دیوار این زندان مخواه
۳
صددرستی شیشه گر را در شکست شیشه هستگر دلت را عشق برهم بشکند تاوان مخواه
۴
مرگ بی منت گواراتر ز آب زندگی استزینهار از آب حیوان عمر جاویدان مخواه
صفحهٔ ۱ از ۲