خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چگونه زان گل رعنا دو چشم بردارم؟که هم بهار نگاه است و هم خزان نگاه
۲
کمند زلفش ازان حلقه حلقه گردیده استکه مشق حلقه ربایی کند سنان نگاه
۳
اگر چه خط به لبش راه گفتگو بسته استهنوز بر سر حرف است ترجمان نگاه
۴
به گوشمال خط سبز چشم بد مرساد!که حسن شوخ ترا کرد قدردان نگاه
صفحهٔ ۱ از ۳