خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟
۲
گذشته اند ز چه بی عصا سبکپایانتو می روی به ته چاه با عصای که چه؟
۳
ز برق و باد سبق می برند گرمروانفتاده ای تو به دنبال رهنمای که چه؟
۴
ز آفتاب شود پخته هر کجا خامی استتو می دوی ز پی سایه همای که چه؟
صفحهٔ ۱ از ۴