خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخی به شبنم می همچو برگ لاله بدهدگر به هر که دلت می کشد پیاله بده
۲
نمی دهی قدح بی شمار اگر ساقیشمار قطره باران کن و پیاله بده!
۳
حریف دور گران سیر نیستم ساقیچو موج آب، مسلسل به من پیاله بده
۴
به یاد هر چه خوری می، همان نشاط دهدبه ذوق نشأه طفلی می دو ساله بده
صفحهٔ ۱ از ۲