خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شدهز هاله خوبی مه پای در رکاب شده
۲
خطی که روی بتان را برآورد ز حجابمه عذار ترا پرده حجاب شده
۳
ز زلف چون به خط افتاد کار خوشدل باشکه خط سبز دعایی است مستجاب شده
۴
نچیده است گل از روی دولت بیدارکسی که غافل ازان چشم نیمخواب شده
صفحهٔ ۱ از ۴