خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لاله است این که از جگر خاک سرزده؟یا لیلی است سر ز سیه خانه برزده
۲
عنبر به جام باده گلگون فکنده اند؟یا بخت ماست غوطه به خون جگر زده
۳
در چادر شکوفه نهفته است برگ سبز؟یا طوطی است غوطه به تنگ شکر زده
۴
از اشتیاق روی تو ای نوبهار حسندستی است شاخ گل که گلستان به سرزده
صفحهٔ ۱ از ۲