خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی قدحی از می اسرار مرا دهیک قطره ازان قلزم زخار مرا ده
۲
هر لحظه به جامی نتوان کرد دهن تلخگر صاف و گر درد، به یکبار مرا ده
۳
مستی است کلید در گنجینه اسراربیش از همه کس ساغر سرشار مرا ده
۴
سامان نگه داشتن راز ندارمجامی که دهی بر سر بازار مرا ده
صفحهٔ ۱ از ۳