خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با لباس عنبرین امروز جولان کردهایسرو را در جامه قمری خرامان کردهای
۲
از دل شب پرده بر رخسار روز افکندهایشعله را در پرنیان دود پنهان کردهای
۳
چون سکندر تشنگان را سر به صحرا دادهایابر ظلمت را نقاب آب حیوان کردهای
۴
کعبهسان بر تن لباس شبروان پوشیدهایعالمی را از لباس صبر عریان کردهای
صفحهٔ ۱ از ۳