خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می فشانم آستین بر افسر گوهرنگارتا سرم را زیر پای خوش خرام آورده ای
۲
از عبادت بر قبول خلق اگر داری نظرروی در بتخانه از بیت الحرام آورده ای
۳
می کشی دست نوازش هر نفس بر دوش زلفتا کدامین مرغ زیرک را به دام آورده ای
۴
نیست از غیرت به هر کس عرض دادن بی حجابدختر رز را چو در عقد دوام آورده ای
صفحهٔ ۱ از ۲