خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کجاگیری گلی در آب معمار خودیکار هر کس را دهی انجام در کار خودی
۲
سرسری مگذر ز تعمیر دل بیچارگانکار محکم کن که در تعمیر دیوار خودی
۳
هر چه از دلها کنی تعمیر پشتیبان توستسعی در آبادی دل کن چو معمار خودی
۴
پرده پوشی پرده بر افعال خود پوشیدن استعیب هر کس را کنی پوشیده ستار خودی
صفحهٔ ۱ از ۴