خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بندگی کردن پسندیده است با آزادگیسرو را خط امان شد از خزان استادگی
۲
صد بهار تازه رو را سرو شد شمع مزارمی کشد از چشمه سار خضر آب آزادگی
۳
می شود هر کس به مقدار تواضع سربلندقطره ناچیز گردد گوهر از افتادگی
۴
ساده لوحان بهره ور گردند از نقش مرادمی شود آیینه گلزار، آب از سادگی
صفحهٔ ۱ از ۳