خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرفرازی را نباشد جنگ با افتادگیدولت خورشید را دارد بپا افتادگی
۲
از تواضع دولت افزاید سعادتمند راخوش بود چون سایه از بال هما افتادگی
۳
از عزیزی می گذارد پا به چشم آفتابهر که گیرد همچو شبنم از هوا افتادگی
۴
مرکز بر گرد سرگردیدن افلاک کردنقطه بی دست و پای خاک را افتادگی
صفحهٔ ۱ از ۳