خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم خونبارست ابر نوبهار زندگیآه افسوس است سرو جویبار زندگی
۲
نیست غیر از لب گزیدن نقلی این پیمانه رادردسر بسیار دارد میگسار زندگی
۳
برگ او از دست افسوس و ثمر بار دل استدل منه چون غافلان بر برگ و بار زندگی
۴
دیده از روی تأمل باز کن چون عارفانکز نگاهی ریزد از هم پود و تار زندگی
صفحهٔ ۱ از ۷