خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگیآه باشد سرو پا برجای باغ زندگی
۲
سرخ رو از باده می گردد ایاغ زندگیکار روغن می کند می با چراغ زندگی
۳
هر که در کار جهان سوزد دماغ زندگیدود تلخی دارد از نور چراغ زندگی
۴
می کند ز افتادگی نشو و نما نخل حیاتخاکساری می شود دیوار باغ زندگی
صفحهٔ ۱ از ۵