خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر آب است بنیاد جهان زندگیتا بشویی دست زود از خاکدان زندگی
۲
تا نفس را راست می‌سازی درین بستانسرامی‌رود بر باد اوراق خزان زندگی
۳
فکر زاد راه بر خاطر گرانی می‌کندمی‌رود از بس به سرعت کاروان زندگی
۴
نقش بندد تا به دامان قیامت بر زمینهر که از دوش افکند بار گران زندگی
صفحهٔ ۱ از ۳