خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟از رسیدن نیست مانع راه را خوابیدگی
۲
از دل بیدار کوته می شود راه درازدور می سازد ره کوتاه را خوابیدگی
۳
در حجاب ابر غافل نیست از ذرات، مهرپرده بینش نگردد شاه را خوابیدگی
۴
جمع سازد در کمین صیاد خود را بیشترمی کند بیدارتر آن ماه را خوابیدگی
صفحهٔ ۱ از ۳