خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟رفته‌ای از کار تا سامان منزل می‌کنی
۲
عاقبت این خانه‌ها ماتم‌سرایی می‌شودزعفران گر جای برگ کاه در گل می‌کنی
۳
دادخواهی می‌شود فردای محشر پیش حقهر نفس کز زندگانی صرف باطل می‌کنی
۴
نیست از صید تو غافل یک نفس صیاد مرگگرچه خود را از اجل دانسته غافل می‌کنی
صفحهٔ ۱ از ۴