خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پیز ریحان های جان پرور، ز سنبلهای پی در پی
۲
زهی اقبال روزافزون، زهی امید گوناگوناگر دارد تلافی این تغافل های پی در پی
۳
در آغاز خط از نظاره رویش مشو غافلکه این گل می شود پنهان ز سنبلهای پی در پی
۴
ز خاک نرم گردد نخل را نشو و نما افزوننماید حسن را سرکش تحملهای پی در پی
صفحهٔ ۱ از ۲