خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نباشد دولت بیدار را چون انقلاب از پی؟که دارد شبنم این باغ چشم آفتاب از پی
۲
لب سیراب ایمن از گزند چشم چون باشد؟که از تبخال دارد تشنگی چشم پر آب از پی
۳
میاور بر زبان حرفی که نتوانی شنید آن راکه در کهسار باشد هر سوئالی را جواب از پی
۴
حدیث راست در یک دم کند آفاق را روشنکه می دارد لوای صبح صادق آفتاب از پی
صفحهٔ ۱ از ۳