خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا باغ و بهاری از می گلفام بایستیبه دستی گردن مینا، به دستی جام بایستی
۲
دماغ سیر و دورم نیست چون پیمانه و مینامرا در پای خم چون خشت خم آرام بایستی
۳
پریشان می کند آزادی اوراق حواسم راپر و بال مرا شیرازه ای از دام بایستی
۴
اگر می بود مجنون مرا ذوق نظربازیمرا هم شوخ چشمی از غزالان رام بایستی
صفحهٔ ۱ از ۳