خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه در طول امل از حرص بی باکانه آویزی؟به این زلف پریشان هر نفس چون شانه آویزی
۲
به روی آتشین عشق صلح از لاله رویان کنبه شمعی هر زمان تا چند چون پروانه آویزی؟
۳
گرفتاری غذای روح باشد مرغ زیرک راحرامت باد اگر در دام بهر دانه آویزی
۴
ترا هست آشنایی کز جهان بیگانه ات سازدبه هر ناآشنا تا چند ای بیگانه آویزی؟
صفحهٔ ۱ از ۳