خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز عاشق حرف درد و داغ پرس، از دل چه می‌پرسیحدیث راه بسیار است از منزل چه می‌پرسی؟
۲
خدا داند دل آواره ما را چه پیش آمدسرانجام نسیم از سر و پا در گل چه می‌پرسی؟
۳
محیط قطره نتواند شدن چشم حباب منز من احوال این دریای بی‌ساحل چه می‌پرسی؟
۴
حساب موج دریا را بیابانی چه می‌داند؟صفات عشق را از مردم عاقل چه می‌پرسی؟
صفحهٔ ۱ از ۲