خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک یک حلقه چشم است اگر صاحب نظر باشیتویی آن چشم را مردم اگر روشن گهر باشی
۲
به همت می توانی قطع کردن آسمان ها راچرا با این چنین تیغی نهان زیر سپر باشی؟
۳
روان شو چون شراب صبح در رگهای مخمورانگره تا چند بر یک جای چون آب گهر باشی؟
۴
تمنای تو دارد نعل در آتش عزیزان راچو یوسف چند زندانی در آغوش پدر باشی؟
صفحهٔ ۱ از ۲