خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوخ و میخواره و شبگرد و غزلخوان شده ایچشم بد دور که سرفتنه دوران شده ای؟
۲
هر چه در خاطر عاشق گذرد می دانیخوش ادایاب و ادافهم و ادادان شده ای
۳
تو که هرگز سخن اهل سخن نشنیدیچون سخنساز و سخن فهم و سخندان شده ای؟
۴
تو که از خانه ره کوچه نمی دانستیچون چنین راهزن و رهبر و ره دان شده ای
صفحهٔ ۱ از ۴