خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در کدامین چمن ای سرو به بار آمدهای؟که ربایندهتر از خواب بهار آمدهای
۲
با گل روی عرقناک، که چشمش مرساد!خانهپردازتر از سیل بهار آمدهای
۳
چشم بد دور که چون جام و صراحی ز ازلدرخور بوس و سزاوار کنار آمدهای
۴
آنقدر باش که اشکی بدود بر مژگانگر به دلجویی دلهای فگار آمدهای
صفحهٔ ۱ از ۲