خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عیب صاحب هنران چند به بازار آری؟چند ازان گلبن پر گل کف پر خار آری؟
۲
هیچ کس گل نزند بر تو درین سبز چمنگل اگر در قفس مرغ گرفتار آری
۳
از کجان گر گذری راست درین عبرتگاهسالم انگشت برون از دهن مار آری
۴
ضامنم من که غباری به دلت ننشینداگر از خلق جهان روی به دیوار آری
صفحهٔ ۱ از ۴